Vistas de página la semana pasada

Mostrando entradas con la etiqueta Sociedad. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Sociedad. Mostrar todas las entradas

domingo, 20 de febrero de 2011

¿Qué clase de sociedad somos?

Antes que nada que quede claro, que no veo el programa de Operación Triunfo, es más, la verdad que viendo la parrilla diaria y el panorama televisivo, he de decir que poco veo la tele y creo que no me pierdo nada.
Me he enterado que hoy, tras pocas galas de emisión el programa de OT, conocido impulsador de famosos cantantes y aportar (según se vea, y para gustos los colores) estrellas en el mundo de la canción, y brindar alguna oportunidad a jóvenes con dotes de talento en el espctáculo.
Me resulta curioso como es retirado este programa, dado su poca audiencia y la nula compensación que tiene la productora en mantenerla, en cambio programas denigrantes, viva imagen de lo que no hay que hacer y fotografía viva del mal ejemplo, como Gran Hermano (ni se merece tomar prestado el nombre de la majestuosa obra de 1984, porque lo mancha) siguen adelante, promoviendo valores nefastos para la sociedad, para los pequeños, obteniendo como outputs a deshechos y personajes que atentan a la intelectualidad media nacional, deshechando más residuos al vertedero de nuestra actual España.
No es mi intencón hacer un enfrentamiento entre OT y GH, ni me interesa, lo que quiero hacer es una reflexión de nuestra sociedad actual, lo que la gente quiere, y según lo que se ve, la gente quiere ver escenas de violencia verbal (y alguna ocasión traspasar eso), escenas de cópula, que se quedan en eso, en un símil de dos animales que necesitan copular, degradaciones, traiciones, manipulaciones, ¿Es esto lo quiere la sociedad española?, ¿Es esto con lo que se identifica este país?¿Es esto lo que queremos que nuestros hijos vean, y transmitirles?.
He de decir que la idea de un experimento sociólogico de meter a un número de individuos que no se conozcan y observa la convivencia del ser humano durante un período de tiempo para extraer algunas generalidades me parece intersante, pero claro está que no es esta la realidad de GH, se aleja mucho de lo citado. La cosa no se queda en la famosa casa de Guadalix, si no que los parásitos o comadrejas que se quedan años y años en platós de le televisión.
Obviamente no voy a pasar por alto la reciente eminencia del mundo de las lengunas, Marta, una gallega que promueve la gallegofobia, con declaraciones tan insólitas como "y cuando vi que hablaba gallego, me dio un bajón..." ¿De verdad queremos que estos personajes ocupen la mayor parte del medio más inmediato? Ya no sólo eso si no que los espectadores, piezas manipuladas de la productora bajo su inconsciencia interiorizan tales valores y tales ideas, me resulta, por lo pronto, triste y penoso.
Puede que haya algún lector que guste de ver GH que se haya sentido ofendido, si lo hubiera, no es esa mi intención pero he de decir, que, gracias a vosotros, espectadores enganchados a GH (y similares) y a vuestra donacion de audiencia al share programas como estos siguen, crecen, y continuan degradando, e impidiendo que la imagen de esta sociedad consiga limpiarse.

sábado, 27 de noviembre de 2010

Buscando en las carpetas..

... He encontrado este artículo que entregara el año pasado para la asignatura de Lengua gallega y literatura, dado que ayer estaba haciendo zapping y la verdad cada vez que llego a alguna que otra cadena la sensación que me produce es de una manera fina... vomitiva.

_______________________________________________________________________

"Ética nula ante un pouco de share"

O normal é cando preguntes por algún programa de sobremesa que se dedica a falar das desgrazas axenas che contesten o mítico de “eu is non o vexo”, pero acto seguido contanche que pasou con todo luxo de detalles. Curioso.
Programas tales como “El Diario”, e poño este exemplo porque é o que máis me chama a atención non só pola audiencia que ten que ter, porque claramente senón no se emitiría, as productoras son de todo menos parvas, senón tamén pola pouca vergoña que teñen algúns dos invitados e a capacidade de contar as súas penas diante de toda España “ Y te vengo aquí a pedir delante de toda España”, “Toda España sea testigo que eres un desgraciado”a caso todas esas maravillas que saen das súas bocas non a poden aclarar no salón das súas casas, e teñen que acudir a un plató para que a bendita “Toda España” sexa testigo dos patéticos numeriños que montan?E poño algúns exemplos: pedir matrimonio, facer probas de ADN en directo, (porque resulta que pode ser fillo do veciño do quinto, e a súa nai non tivo momento ata agora de decirllo mais que nun plató de televisión). Normalmente sempre acude xente vulnerable, que o que non se decatan é que o público estáse rindo da súa rediculez e que as persoas no sofá están facendo máis do mesmo, así pois o programa, porque son o suficientemente pícaros pícaros para seleccionar os invitados en función de cal pode ter máis polémica e facer que o share incrméntese.
       O caso que máis chamoume a atención foi o caso de Svetlana, unha muller rusa que foi ao pícaros para programa sen saber que quen a agardaba alí era o que se convertiría no sei asesino, este acaba de ser condenado a 11 meses por maltrato. Curioso tamén. Podemos deducir que o plató de “O diario” converteuse nun escenario de encontre entre futuro asasino e futura vítima.Como se lle poido pasar pola cabeza á productora do programa establecer tal encontro? Claró está que despois do homicidio a “establecedora de encontros sorpresa”, neste caso desgraciado encontro, alegou que eles non tiñan a culpa e que o acontecido foi unha mera desgracia, que Svetlana acudera porque quixera, Certo, acodeu porque pensaba que encontraríase cun familiar ruso, foi víctima dun asesinato e do engano da productora. Teremos a boa fe de claro está que o programa non sabía o que ía a pasar, pero ante a situación tiña que pararse a pensar as consecuencias dun encontro entre maltratado e maltratador, pensar un pouco máis no dereito de intimidade e sobre todo dereito de protección á pobre muller . Todo iso á vista está que o fixeron co afán de conseguir un encontro que provocara polémica e polo tanto audiencia, estimando consecuencias non tan graves.
Pero a sociedade do “todo vale” é o que leva consigo, ter máis e non pararse o que iso pode traer como consecuencias, a ética, a intimidade, e a dignidade son xa conceptos pasados de moda e quen o sigue e perde de gañar algo é que non ten outro calificativo máis que parvo e inxenuo, e isto
non é máis que unha mere reflexión de feitos que están sudedenos aquí no nos espazo e parece que canto máis acontece máis empéñamonos en pechar os ollos ante esta realidade que algúns non querran ver, por suposto.